18 Nisan 2017 Salı

sedna sıyırdı


- neden yazmıyorsun?
+ okuyorlar.
- zaten burası bu yüzden değil mi, neden yazmıyorsun?
+ karışıyorlar.
- neden yazmıyorsun?
+ sataşıyorlar!
- ne zamandan beri bunları önemsiyor oldun?
+ her zaman önemsedim, gardım büküldü, maskem düştü, rol bitti. Umursuyordum.
- ışıklar söndü.
+ ah nasıl zekisin. Görünmeyeceğim değil mi ışıklar sönünce.
- evet!
+ peki görünmüyor olmam varlığımın orada olduğunu yer çekimine iki 38 numaralık basınç yaptığım gerçeğini yok edebilir mi?
- pardon, pardon aha aha aha, pardon. Off ahaha pardon. Sen, gerçekten, kendini, var mı sanıyordun ?
+ atomlardan oluşmuyor muyuz?
- öyleyse atomlarını parçalayabilir misin?
+ kendimi parçalara ayırabilir miyim?
- beni anlamanı seviyorum.
+ aynı bedende yer işgal ettiğimizden olmasın.
- cevap?
+ evet, atomlar bütünüyüz ve parçalara ayrıldığımızda yokuz. Aslında hem var hem yokuz. Parçalara ayrılamam ama..
- parçalarından her yerde ve insanda iz bırakabilirsin.
+ hee, demir atomlarımı Mars'a bağışlar pas oranını da arttırırım.
- off yine mi cıvıtmaca.
+ bak, ben senin gazlayacağın son insanım.
- yine çeyrek asırdır hayattayım sıfıra sıfır muhabbeti dimi?
+ evet.
- haklısın hamınoyyim.
+ iyi geceler.
- aynen.




6 Nisan 2017 Perşembe

Duvar


Bitti gitti.
Artık hiç kimseye karşı ne ilgi ne sevgi ne sempati dahi beslemiyorum.
O kadar bitti ki uzun uzun anlatmaya bile artık üşeniyorum.
Sorsalar geçiştirme kıvamları.
O kadar bekledim ve o kadar olmadı ki artık gelse kafamı çevirip bakmam.
Huzur mu bilmem zaten var olan boşluğa huzur denirse.
Neticede
son.
Mut'una ne eklersen.


12 Mart 2017 Pazar

Naber? Ben böyle.


Penceresinde beklerken kukumav kuşuna özenmişim, diyorum. Dediğim kimse yokta işte kendime telkin.
Temkin geliyor sonra. Telkinin kardeşi o da. Bunlar hep beni zorlayan afacanlar. İlerde iki oğlana nasıl bakcam, bilmem.
Beynimin sol lobunu yedim, sağını difrize attım. Suyunu kaynatırım bir de kıymasını çektirir, köftesini yaparım. Doyarız ya, gel davetlimsin.

Kimseye yönelik yazmak istemiyorum diyorum, hop ayna çıkıyor karşıma. Kızım senle hiç uğraşamam.
Yaşımı ters çevirsem bir tavşan yaparım, hâlâ uğraştığım gündemlere bak.
Kaç kişiyi sildim çat çaağk, çuuuğt olsun bu da, bilmem.
Öfkelenince itfaiyesiz ülkede ateş yakıyorum. Öfkeyi 80 grlık bitter bile üstlenmiyor. Ona da ayrı bi kıl oluyorum.
7 numarayı yediyle çarptım. Kedi yedi. Altı zaten kıymalı mantıydı. 7 numarada da bundan mantı. Neyi neye bağlamak. Uçurum uçurum. Laleli bir, diyelim de baştan içeri girelim.
Laleli bilirsin. Hayatına kattığını zor çıkardığın bir ilçeden ibaret.

Asker.
Çarşı izni.
Nöroloğa gitmem lazım ciddili. Unutuyorum. Her şeyi lime lime unutuyorum. Yok lan topyekün unutuyorum. Sittir et.

Bir şeyi hiç unutmuyorum.
O da beni, sanki.
Bugün yine bunu gördüm.
Kuş tüyü yastıklara gömülmüşüm gibi hissettiğim bir andı.
İtfaiye yok dedim ya, anında kül oldu.
He hafıza cillop tutuyor da. Napalım beynimin bir kısmını yedim. (şuraya bilmem mi işaret)

Bunu da koyam.
Yaşar'ın şarkı söyleşine de kıl olurdum.
Güzelmiş bu şarkı.
Retro modlardayım.
Track track.





27 Şubat 2017 Pazartesi

Hasat


Uykumun gelmediği saatleri sevmiyorum. Aklımı neye meşgul edeceğimi bilemediğim.
Gündüzleri dilimlere ayırarak yaşasaydık nolurdu sanki.

Bu aralar kendimi mayın tarlasında yürüyor gibi hissediyorum.
Öldüm öldüm dirildim. Korkular kendini kaşarlaşmış acıya bıraktı. Ama yine de keyfimin yerinde olduğuna o kadar inandırıyorum ki kendimi, bu yüzden adım atmıyorum diyorum. Hani ben bu konumda zaten iyiyim ya, yolun sonuna gitmeye ne gerek var?

En çokta şunu soruyorum.
Kendi kendime gerçekten yetebiliyor muyum, yoksa bir sonraki adımda ölecek olsakta elimden tutup beni cesaretlendirecek, belki de mutlu sona ulaştıracak o insana ihtiyacım var mı? Gerçi bu kadar yürekli, sağlam bir insan bu hayatta var olabilir mi?

Bilemiyorum.


23 Şubat 2017 Perşembe

Gelgitler


Bana asla hiçbir anı, hiçbir şeyi hatırlatmayan bir şarkı ve bu şarkının hayatımdaki koccaman yeri. İyi bir giriş olmadı evet.

Çocukluğumdan beri en sevdiğim ve üstüne anı inşa etmeye hep korktuğum bir şarkıdır.
Çok güzel diye oynamaya kıyamadığım oyuncağım gibi, büyüyünce oynarım demişim de büyümüşüm ama oyuncaklarla oynamak artık anlamsızlaşmış. Öyle sırasını bekliyor sürekli.

Bu şarkıyı; sevgili şarkıları vardır ya, ilerde çok sevdiğim biri olursa onunla ikimizin şarkısı olacak diye sakladım hep kendime. Çünkü biliyorum benimle yaşanacak ya da yaşadığım aşk kesinlikle bu sözlerdeki gibi olacak. Bu yüzden hiçbir kimseye ziyan edemedim bu parçayı.



22 Şubat 2017 Çarşamba

kısmet



*
Avuç içlerini öpmediğim adama gram bir şey hissetmiyorumdur.
Hiç öpememişsem kaderini, hiç izi de kalmaz geleceğimde. Biliyorum.


19 Şubat 2017 Pazar

finiizzz


Geçen gün, günümü kutlasaydın, hakkında uzun uzun bir yazı yazacaktım.
kutlamadın. 
Bende uzun uzun sittir çektim.


sedna sıyırdı

- neden yazmıyorsun? + okuyorlar. - zaten burası bu yüzden değil mi, neden yazmıyorsun? + karışıyorlar. - neden yazmıyorsun? + sataşıy...